Brief aan de reüniecommissie d.d. 22 februari 1995
Hartelijk dank voor de uitnodiging voor de reünie. Eerst leek het mij wel grappig om er heen te gaan, maar bij nader inzien zou dat voor mij geen reünie zijn. Ik ben van 1 april tot 1 september 1930 op de school geweest. Daar ging ook nog drie weken zomervakantie vanaf. Het enige dat ik me herinner van die tijd is, dat mijn broer op zijn verjaardag (12-4-'29) een gekleurd cellofaan plaatje had gekregen, met een tekst er op. Die tekst deed ons niets, maar het plaatje krulde om, als je het op je hand legde! Het hele jaar keek ik uit naar de dag waarop ik zes jaar werd (23-6-'30) en dus ook zo'n plaatje zou krijgen! Helaas wist meester van Dijk dat niet! Hij vergat het! Geen wonder, want hij had 3 klassen! Ik zat de hele dag in spanning, maar nee, niets. Toen heb ik iets gedaan, wat ik voor zover ik mij herinner, in mijn hele schooltijd niet weer gedaan heb. Ik stak een bevend vingertje op: 'Meester, ik heb nog niet zo'n plaatje gekregen.' Natuurlijk kwam het in orde, maar de glans, het feestelijke, was er van af. Verder plukten we leeuwebekjes (onder het hek door) bij het huis naast de school. Wel schichtig, want stel je voor dat iemand het zag! Dat hek is verdwenen. Verleden jaar hebben we met de huidige bewoonster van dat huis gepraat. Ze wist van meester van Dijk en zelfs van het meisje Alfing dat gedood werd door een molenwiek. Dit verschrikkelijke gebeuren moet in het kleine dorp veel indruk gemaakt hebben. Tegenover ons, in een zaak, woonde ene mevrouw de Groot. Toen mijn kleine broertje (2 of 3 jaar oud) heel erg ziek was en vader en moeder de hele dag bij hem zaten in de achterkamer, kwam zij even bij ons kijken in de voorkamer. Wij speelden o.a. met zelfgemaakte kabouters van lappen. Kom daar nu nog eens om! Dan was er de familie van smid Mulder uit Termunten. De kinderen Mulder: Harm, Klazien, Lammert en nog één? (Grietje??) Dat zijn al mijn herinneringen aan Woldendorp. Daarom laat ik het maar bij deze brief, wens u allen een zeer geslaagde dag en dat de school nog maar lang mag bestaan!!!
Met vriendelijke groeten,
O. Wildeman
|